In de Pers

in de pers

Steen, papier, schaar,
Inés Garland

Trouw, 14 januari 2017
Bas Maliepaard

Zelden verschijnen er Nederlandse vertalingen van Zuid-Amerikaanse jeugdboeken. Wonderlijk is dat, als je bedenkt dat dit continent klinkende namen uit de volwassenenliteratuur heeft voortgebracht, zoals Gabriel García Márquez of Isabel Allende. In de kinderliteratuur is de Argentijnse prentenboekenmaakster Isol de enige Zuid-Amerikaan van wie hier onlangs boeken zijn vertaald.
Dat er wel degelijk lezenswaardige jeugdboeken in die regio verschijnen, bewijst de prachtige, melancholische coming-of-ageroman ‘Steen, papier, schaar’ van de Argentijnse Inés Garland…


Lees hier de hele recensie

TZUM literair weblog, 7 januari 2017
Jürgen Peeters

In tijden van oppervlakkig uitgewerkte ‘young adult’, gericht op goedkoop puberdrama, gekunstelde vriendschappen en de gratuite portie liefde en seks, zou je haast vergeten dat er tussen de ‘trash’ nog weleens een rijkgeschakeerde roman verschijnt. Ze zijn zeldzaam, de psychologisch onderbouwde en gelaagde verhalen, waarin coming of age wordt gelieerd aan levensechte besognes van hedendaagse adolescenten tegenover de achtergrond van maatschappelijk-cultureel relevante vraagstukken. Steen, papier, schaar  van de Argentijnse Inés Garland, bekroond tot beste jeugdboek in Argentinië en Duitsland (‘Deutscher Jugendliteraturpreis’, 2014) voldoet in het geheel aan deze kwaliteiten.

Lees hier de hele recensie

 

DIEGO MARADONA, Met de hand van God,
opgetekend door Daniel Arcucci

www.voetbalboeken.net

Argentinië won met aanvoerder Diego Maradona het WK in 1986 in Mexico. 30 jaar later blikt de Argentijn samen met interviewer Daniel Arcucci terug. Van de aanloop naar het toernooi tot de gewonnen WK-finale tegen Duitsland. Uiteraard worden ook twee van de meest besproken goals uit de geschiedenis van het voetbal besproken: de lange solo vanaf de middenlijn en de goal met de hand, beide in de kwartfinale tegen Engeland.

Lees hier de hele recensie

 

Honger Martín Caparrós

Honger
Martín Caparrós

Trouw, 30 mei 2015
Paul van der Steen

Volgens Capparós is het simpel: “De voornaamste oorzaak van honger in de wereld is rijkdom, het feit dat enkelen zich meester maken van wat velen nodig hebben, inclusief voedsel.” Het stoort hem dat het kapitalisme dikwijls niet als een keuze maar als een soort natuurlijke orde wordt gepresenteerd.


Lees hier de hele recensie

Volkskrant, 15 mei 2015
Marjan Slob

800 miljoen mensen lijden dagelijks honger. Het onderwerp laat Martín Caparrós niet los. Hij schetst een beeld van die grote groep mensen, zoekt sociaal-politieke oplossingen en geeft de sloebers via onthullende interviews een gezicht.


Lees hier de hele recensie

NRC Handelsblad, 26 juni 2015
Maartje Somers

Het gaat waarschijnlijk gehaald worden, het eerste Millenniumdoel. In 2015 zal het percentage ondervoeden en straatarmen gehalveerd zijn ten opzichte van 1990. Daarmee kan de wereld zichzelf op de borst kloppen. Gelukkig, we gaan dit probleem op den duur oplossen. We hoeven er niet langer werkelijk over na te denken.
Maar dan hebben we buiten de Argentijn Martín Caparrós gerekend. Met een dik boek laat hij de lezer honger recht in de gapende muil kijken. Hij dwingt je je te verplaatsen in mensen van wie het hele bestaan beheerst wordt door de vraag waar het eten voor de kinderen vandaag vandaan moet komen. En door de angst dat er niets zal zijn.


Lees hier de hele recensie

 

Corrie Rasink, vertaler, Stille sprekers, Andrés Neuman

Stille sprekers
Andrés Neuman

NRC Handelsblad, 10 januari 2014
Ger Groot

Pijn verspreidt zich door het geheugen als een ecologische ramp

Net wanneer je denkt terecht te zijn gekomen in een kruising tussen Vijftig tinten grijs en Komt een vrouw bij de dokter, brengt Neuman zijn overtuigende schrijverschap in stelling.


Lees hier de hele recensie

 

Corrie Rasink, vertaler, De waarheid over Don Vito, Berta Marsé

De waarheid over Don Vito
Berta Marsé

Leeuwarder Courant, 06-09-2013
Nico Hylkema

Een grimmige realiteit

De Spaanse schrijfster Berta Marsé toont zich in ‘De waarheid over Don Vito’ een meesterverteller in verhalen die uitblinken door een soort grimmig realisme. Zo is er het prachtige verhaal van de jongen in een geschift gezin, die steeds meer vermoedt dat een succesvolle tv-reeks op hun familie is gebaseerd. Een vermoeden dat op sneue wijze bevestigd wordt. Het titelverhaal is even mooi. Daarin past een gezin op het hondje van een ongetrouwde tante, maar het dier wordt al de eerste dag doodgereden. Het gezin laat zich gek maken met verzinsels om de tante de waarheid niet te hoeven vertellen. De uitkomst is weer verrassend. Marsé beschrijft de gebeurtenissen op een natuurlijke wijze, waarin de grimlach nooit ver is als het menselijk tekort zich hard manifesteert. In Spanje is ze al vergeleken met Amerikaanse verhalenschrijvers als Raymond Carver. Toch is ze in haar verhalen ook weer heel Spaans. Het zijn beschrijvingen van gewone mensen die herkenbare dingen doen die vaak volkomen verkeerd uitpakken. Eerder verscheen van Marsé de verhalenbundel ‘De magische mossel’.

 

Het verdwenen jaar van Salvatierra
Pedro Mairal

De Standaard deluxe, vrijdag 27 april 2012
Marijke Arijs

Een doek zonder einde

In Argentinië is een nieuwe generatie schrijvers opgestaan. Aanstormende auteurs kreunen niet langer onder de erfenis van illustere voorgangers als Borges en Cortázar, maar gaan hun eigen literaire weg, met overdonderend succes.

Lees hier de hele recensie

 

Literair weblog De Contrabas 18 maart 2012
Luc de Rooy, in een nieuwe, prachtige bijdrage over de hedendaagse Latijns-Amerikaanse letteren.

Pedro Mairal, over oude en nieuwe generaties

En wie herkennen we daar? Neruda natuurlijk, de dichter-verzamelaar uit Chili. Verder schilderde Salvatierra nogal wat vissen waar we de gouden visjes van José Arcadio Buendía in zouden kunnen herkennen. En zag ik niet ook vlinders en libellen voorbijkomen, die zo uit Honderd jaar eenzaamheid zouden kunnen zijn gevlogen? Maar als de visjes, de vlinders en die verzameldrift niet overtuigend genoeg zijn, dan kunnen we in het werk van Salvatierra wel degelijk het magisch-realisme terugvinden, dat twee generaties geleden vrij spel had in de Zuid-Amerikaanse letteren, en waar schrijvers als Rulfo, García Márquez, Asturias, en Guimarães Rosa groot mee werden.

Lees hier de hele recensie

 

Corrie Rasink, vertaler Spaans, De eeuwreiziger, Andrés Neuman

De eeuwreiziger
Andrés Neuman

NRC Handelsblad, 22 oktober 2010
Ger Groot

Waar vinden we de nieuwe orde?

… een roman die ondanks alle theoretische uitweidingen zeshonderd bladzijden lang blijft boeien. De eeuwreiziger, door Corrie Rasink sprankelend vertaald, bevestigt het talent van een schrijver die door het tijdschrift Granta onlangs werd aangewezen als een van de grote beloften van de Spaanstalige literatuur. Neuman laat erin zien  dat een relevante roman méér behelst dan alleen het goed vertellen van een aansprekende anekdote. Hem gaat het om de dilemma’s van een historische periode, waarin wij onze eigen dilemma’s herkennen, en daarmee beter leren begrijpen.


Klik om de hele recensie te lezen [PDF]

Volkskrant, 4 december 2010
Maarten Steenmeijer

Hartstocht voor het bed en voor de boeken

…Maar nu is er dan De eeuwreiziger, de vierde roman van Andrés Neuman en de eerste van deze Argentijnse schrijver die in het Nederlands is vertaald (en goed ook). Eindelijk heeft de Latijns-Amerikaanse literatuur haar zo begeerde Europese roman die in ambitie, eruditie en vitaliteit niet onderdoet voor romans als Honderd jaar eenzaamheid en Het groene huis.
… Neuman is niet alleen een sprankelende aanwinst voor de Latijns-Amerikaanse literatuur, maar ook voor de Europese.


Klik om de hele recensie te lezen [PDF]